11 april 2008: Deel 2

Vanaf de Kokubunji straat(国分寺通り) liepen we richting de Miyagawa Rivier(宮川). Deze straat wordt ook wel de Kukubinji Winkel Straat(国分寺商店街) genoemd. In deze straat zijn er veel kleine, leuke winkeltjes die traditionele kunstwerken van Takayama verkopen. Aan de einde van de winkelstraat bevindt zich de Kajibasi Brug(鍛治橋). Het oude gebied van Takayama bestaat uit de drie zijstraten na de eerst zijstraat aan de rechterkant van Yasugawa straat(安川通り). Dit gebied is bekend onder de naam: Sanmachi Traditional Buildings Preservation Area(三町伝統的建造物群保存地区). Het hele gebied lijkt echt op het oude Japan van honderden jaar geleden!

Historie van Takayama
De historische huizen in dit gebied werden gebouwd in de Edo periode (1603-1868). De overheid onder de leiding van de familie Kanamori(金森氏) maakte een plan om de samurai huizen als winkels te gaan gebruiken. In die periode had de regio Hida een aantal belangrijke grondstoffen zoals goud, zilver, koper en hout. Toen was Takayama een stad van rijke handelaars. In het begin van de Meji periode rond 1860 was Takayama nog de belangrijkste stad van de provincie Gifu. Takayama had 14,000 inwoners en was rijk in vergelijking met andere arme steden in de buurt vanwege de rijke handelaars. Maar de stad zelf was een stuk minder ontwikkeld in vergelijking met de steden van andere regio’s. Pas in het jaar 1934 kwam er een treinverbinding tussen andere steden en Takayama.

Sinds halverwege 1955 kwamen meer touristen naar Takayama. De stad en de Miyagawa rivier werden steeds schoner. Inwoners van de stad wilden de oude straten en huizen beter te beschermen. Na een onderzoek van “Nara Research Insitute for Cultural Properties”(奈良国立文化財研究所) werd het Sanmachi gebied aangewezen als Traditional Buildings Preservation Area. De gebouwen in dit gebied mogen niet zonder speciale toestemming worden aangepast. Ondanks dat het leven in deze historische huizen soms niet makkelijk is vanwege de strenge onderhoudsregels, zijn de inwoners van Takayama wel erg trots op het bewaren van dit Sanmachi gebied. En wij als reizigers ook!

Het traditioneel Japanse theehuis
Na het bezoeken van het Sanmachi gebied besloten we naar een oud theehuis te gaan. Het huis is gebouwd in 1896. Vroeger was hier nog een kledingwinkel. Tegenwoordig serveren ze thee met zelfgemaakte Japanse zoetigheden. Je kunt zowel in een traditionele kamer met tatami of aan een tafel naast de tuin zitten. We hadden gekozen voor de traditionele kamer met tatami. De kamer ziet er sfeervol uit en is bijzonder rustig. Het mooie plafond van hout straalt warmte uit. Aan de muur hangt een Japans schilderij. We waren blij met onze keuze. Het personeel was zeer vriendelijk. We hadden twee menu’s besteld. Een was Yomogi-Zengi set en de ander was Matcha Chiffon Roll set. Het was een Japanse traktatie.

Met een fijn gevoel vertrokken we van dit theehuis. In de omgeving van dit theehuis was het veel rustiger dan het Sanmachi gebied. Buurtwoners kunnen ongestoord hun dagelijkse taken uitvoeren. Mensen leven hier op een rustiger tempo. We pasten ons aan en dwaalde langzaam door de kleine straten. Daarna hadden we een klein tempura restaurant gekozen voor ons diner. In dit restaurant hebben we de lekkerste tempura gegeten. Het deeg van tempura was dun en niet vettig. Alle ingrediëten waren vers en voortreffelijk klaargemaakt.

Onderweg naar ons hotel zagen we een leuk winkeltje in de Kokubun Winkel Straat. Het oude winkeltje wordt gerund door een oude mevrouw met een heel warme glimlach. De winkel is ook haar huis. In een kleine kamer achter in de winkel zat ze eerst TV te kijken. We hebben hier een traditionele Hida kookpot en schotel gekocht. De aardige mevrouw gaf ons een speciale tas om deze dingen te vervoeren. De tas wordt normaal gesproken als een souvenir verkocht, maar we hebben hem gratis als service gekregen. Dit was een mooie afsluiting van onze dag.

The journey to be continued……..